Maria van Magdala komt in het Nieuwe Testament van de Bijbel nauwelijks voor.
Ze wordt omschreven als de discipel van Jezus, maar later ook neergezet als zondares (lees: hoer) en zuster van Lazarus en Martha.
Volgens paus Gregorius was het zonneklaar dat het hier telkens om een en dezelfde vrouw ging. Anderen denken dat het een bewuste poging was om Maria Magdalena zwart te maken. De paus zou valsheid in geschrifte hebben gepleegd, zodat hij de rol van de vrouw binnen de kerk kon marginaliseren.
Van de verschillende evangelisten weten we dat Maria Magdalena een speciale apostel in de groep mannen én vrouwen was die met Jezus rondtrok en dat zij de apostel der apostelen werd genoemd. Ze was aanwezig bij de kruisiging en ze stond bij het lege graf.
Meer weten we niet, maar na de vondst van een codex in 1896 met daarin het Evangelie van Maria -gedateerd rond 400- is er het sterke vermoeden dat ze méér was dan een vrouw die met de verlosser en de discipelen meetrok.
Een vrouw met een eigen stem.
Die wat te vertellen had.
Met onder andere het Evangelie van Maria als bron van inspiratie schreef de Nederlands-Kosovaarse schrijfster Vera Morina een verhaal, waarbij Maria Magdalena – vertolkt door Lucretia van der Vloot– vanuit haar eigen perspectief vertelt over haar persoonlijk leven en ook over haar leven met Jezus.
Met muziek van Henrik Ødegard (Meditations over St. Mary Magdalene’s Feast in Nidaros) en de wereldpremière Volgens Maria Magdalena van Monique Krüs.
Een vrouwelijke visie op het lijdensverhaal.