“It’s better to have loved and lost than never to have loved at all.” – Alfred Lord Tennyson

Rouw is het moeten loslaten van datgene waar je van hield. Dat kan een dierbare zijn, maar ook een lang gekoesterde droom of een vaderland dat door oorlog onbereikbaar is geworden. Vanuit die gedachte klinkt ook Summa van Arvo Pärt. Een werk dat hij schreef tijdens het Sovjettijdperk, toen religieuze muziek nauwelijks mogelijk was. Achter de eenvoudige Latijnse titel gaat een verstild werk schuil dat diepe rust en bezinning uitstraalt.  Ook klinkt And the swallow van Caroline Shaw, geschreven met de Syrische vluchtelingencrisis in gedachten. De muziek verbeeldt het verlangen naar een veilige plek om thuis te kunnen zijn.

Samen met het ArtEZ Strijkersensemble onder leiding van violiste Sarah Kapustin verkennen wij hoe muziek de pijn van verlies kan verzachten.

Een concert dat ruimte biedt aan mooie herinneringen en uiteindelijk vooral een ode is aan de liefde die blijft.